Қағазым өлсе өлер, сүйегі әбден сарғайып.
Қаламым өлсе өлер қаңсыраумен,
Ол-ғайып.
Көкірегінде көзі барларға оқылады.
Шердің жұпар майына шалқыған өлең-маңдайым,-деп Тыныштықбек Әбдікәкімұлы жырлағандай поэзия жан тыныштығы, сезім сыры, жағымды көңіл-күй мен ерік-жігеріміз!
Қыс мезгілінің бүгінгідей әсемдігін бекерге жібермей, өлең оқыдық! Эстетикалық тәрбие бере отырып,кітапқа тағы бір қадам жақындадық!
